γκορντον σεττερ

Published on December 6th, 2014 | by Kynoclub

0

Ένα Γκόρντον για τα δύσκολα…

Κείμενο: Διονύσης Ντούλος

Φωτο: Ν. Φωτακόπουλος

Το Γκόρντον Σέττερ είναι το πιο κατάλληλο σκυλί για δύσκολα εδάφη και για “δειλά” και δύσπιστα θηράματα. Στην Αγγλία οι κυνόφιλοι κυνηγοί αφοσιώνονται με πάθος στο κυνήγι της μελεαγρίδος πέρδικας και μπεκάτσας με σκυλιά φέρμας.

Στον ανώμαλο και δύσβατο, λόγω της χαμηλής μα και πυκνής βλάστησης έδαφος, ακόμα και το καλύτερο Πόιντερ δεν μπορεί ν΄ αναπτύξει όλες τις ικανότητές του: Η ταχύτητά του ελαττώνεται με τα συνεχή μπλεξίματα στα κλαδιά και σύντομα το άξιο σκυλί, που δεν του αρέσουν τα άλματα για να διαβεί τους θάμνους, ούτε οι εκτροπές για να τους ξεπεράσει, κουράζεται, κι όσο πιο πλούσιο είναι σε ενέργεια, πράγμα που το κάνει αξεπέραστο σε ανοιχτά κι ομαλά εδάφη, τόσο πιο μέτριο -αν όχι άχρηστο- αναδεικνύεται στις θαμνώδεις περιοχές.

Το Αγγλικό Σέττερ φέρνει περισσότερα αποτελέσματα, επειδή η μεγαλύτερη σύνεση των ενεργειών του, το πιο αργό τρέξιμό του και το χαρακτηριστικό του στυλ στο ψάξιμο που ταιριάζει στο ανώμαλο έδαφος, του επιτρέπουν ν΄ αναπτύξει μια πιο μεθοδική δράση και – σ΄ αυτή τη περίπτωση- πιο αποδοτική, ενώ λόγω του πιο έντονου ταμπεραμέντου του, το Ιρλανδικό Σέττερ είναι εντελώς ακατάλληλο γι΄ αυτό το κυνήγι.

propac

Το θήραμα, αν δεν ενοχληθεί, συμπεριφέρεται καλά στη φέρμα, κυρίως αν το σκυλί δείχνει ιδιαίτερη σύνεση στο πλησίασμα. Γι΄ αυτό η φυλή των σέττερ που ονομάζεται Γκόρντον, χαρακτηριστική της Σκωτίας, είναι η πιο κατάλληλη για δύσκολα εδάφη και για δειλά, δύσπιστα θηράματα. Είναι λοιπόν η φυλή που χρησιμοποιείται περισσότερο γι΄ αυτά τα κυνήγια στην Σκωτία. Οι ιδιότητές του το καθιστούν αξεπέραστο.

Ένα έμπειρο αγγλικό σέττερ μπορεί να του παραβγεί μόνο όταν είναι άτομο εξαιρετικό σε ποιότητα, αντοχή και εμπειρία. Η ανθεκτικότητά του στις ακραίες θερμοκρασίες, είναι σχεδόν ίση μ΄ αυτή των Πόιντερ.

Διαθέτει τέτοιο μυϊκό σύστημα, που του παρέχει πολύ μεγάλη αντοχή στη ζέστη και στα πετρώδη εδάφη. Έχει πολύ σταθερή φέρμα και τέλεια θηραματοφορία (απόρτ) τόσο στο νερό, όσο και στη ξηρά. Όποιος λοιπόν εκτρέφει σκυλιά εργασίας, δεν έχει παρά να διαλέξει το Γκόρντον Σέττερ: Έναν σκύλο με απόλυτη συνεργασία και ουσιώδες αποτέλεσμα.

gordon1

Το Εργασιακό Στυλ

Σκύλος καλπαστικός, ανοιχτής έρευνας. Ο διασκελισμός του χαρακτηρίζεται από ταχύ, κομψό και απόλυτα σοβαρό καλπασμό, μάλλον συγκρατημένο και λίγο μικρότερης ταχύτητας απ΄ ότι του Πόιντερ ή του Αγγλικού Σέττερ.

Έχει από φυσικού του μεγάλη αυτοπειθαρχία και συγκρατημένες κινήσεις. Αυτό έχει επιτευχθεί λόγω του νευρικού και μυϊκού συστήματος που διαθέτει, πάνω σ΄ ένα ανάλογα δυνατό σκελετό και σώμα. Και αυτό είναι (σε σχέση και με την τυπική μορφολογία και ιδιοσυγκρασία του) που το καθιστά κατάλληλο για μια διαφορετική κίνηση των σκελών. Έτσι λοιπόν κάνει σωστό καταμερισμό δύναμης και αντοχής, για πολύωρη και κοπιαστική εργασία.

Η σταυρωτή έρευνα αναπτύσσεται ενστικτωδώς, σε βραχύτερες και λιγότερο ευρύχωρες διαγώνιες. Αυτό οφείλεται στην τάση να ερευνά το έδαφος περισσότερο “σε βάθος”, ελέγχοντας και την παραμικρή αναθυμίαση. Η κίνησή του είναι περισσότερο ελαστική παρά τολμηρή, κατάλληλη για μέγιστη αντοχή. Οι διαγώνιες γραμμές, κατά την σταυρωτή έρευνα, δεν είναι απόλυτα ευθύγραμμες, αλλά συχνά ελαφρώς ελικοειδείς εν σχέση προς την ευθεία γραμμή η οποία ενώνει τα δύο άκρα της ίδιας διαγώνιας (και αυτό έχει σαν συνέπεια την καλύτερη και ειδική εξερεύνηση του εδάφους όπου εργάζεται). Το κεφάλι και ο ρινικός κάλαμος φέρονται ψηλά, αλλά όχι σταθερά και απόλυτα όπως στο Πόιντερ.

Το κεφάλι του Γκόρντον είναι πιο ευκίνητο και δείχνει επαγρύπνηση κατά το έργο της έρευνας, έχοντας σε ετοιμότητα όλες του τις αισθήσεις. Τα αφτιά, κατά την κίνηση του καλπασμού, δεν πρέπει να χτυπάνε πάνω κάτω από το κρανίο.

Το Γκόρντον, όταν εισέρχεται σε μια ζώνη που υπάρχει ελαφρά αναθυμίαση, χαμηλώνει σε όλο του το σώμα (και μερικές φορές, εξέχει μόνο το κεφάλι του όταν υπάρχει ψηλή βλάστηση). Όχι όμως τόσο πολύ όσο το Αγγλικό Σέττερ.

Εκμεταλλευόμενο πάντα τον άνεμο, ακολουθεί όσο είναι δυνατόν κατ΄ ευθείαν, προσεκτικά και επιμελώς την αναθυμίαση, με συγκρατημένες κινήσεις και με έντονη μυϊκή σύσπαση και κίνηση των υπερυψωμένων ωμοπλατών.

Η κίνηση του είναι πολύ αθόρυβη και αρμονική. Αν η βλάστηση είναι λίγο υψηλή, δίνει την εντύπωση ότι μετακινείται “ως δια μαγείας”.

Μετά τον έλεγχο της αναθυμίασης και αν πεισθεί πως το θήραμα έχει φύγει, σιγά-σιγά ανυψώνεται και, αυξάνοντας το διασκελισμό του, επανέρχεται στον συνηθισμένο τρόπο έρευνας.

Αντίθετα, εάν πεισθεί για την παρουσία του θηράματος, επιβραδύνει με σιγουριά τον βηματισμό του και ακινητοποιείται σε μια πολύ “αυστηρή” φέρμα, η οποία συχνά ακολουθείται από ένα μορφασμό στο πρόσωπό του.

Η ουρά κατά την φέρμα είναι εντελώς ακίνητη και ακολουθεί τη γραμμή της οσφύος, χωρίς να υψώνεται ποτέ ψηλότερα από αυτήν. Το κεφάλι είναι ανυψωμένο, με τον ρινικό κάλαμο οριζόντιο ή λίγο πιο πάνω από τη γραμμή της ράχης, και τα αφτιά ριγμένα προς τα πίσω, εκτός των περιπτώσεων κοντινής φέρμας ή τριχωτού θηράματος, κατά τις οποίες είναι σταθερά ανυψωμένα. Αν κατά την έρευνα πέσει σε μια ζώνη με πολύ αναθυμίαση, που καθιστά βέβαιη την παρουσία θηράματος ακινητοποιείται με μια ξαφνική σύσπαση σε μια τέτοια στάση που θυμίζει αιλουροειδές. Κατόπιν αρχίζει τον εντοπισμό της ακριβούς θέσης του θηράματος όπως προαναφέραμε, με εξαιρετικές κάμψεις σε όλες τις αρθρώσεις των σκελών του, παρόμοιες με τις κινήσεις της γάτας. Η κίνηση των ωμοπλατών είναι εμφανέστατη από τις άκρες τους, που εξέχουν από το ακρώμιο. Έπειτα σηκώνεται σιγά-σιγά λίγο και μένει σε φέρμα λίγο-πολύ κοντά στο έδαφος.

Έχοντας ανεπτυγμένη την αίσθηση του θηράματος, κρατάει πάντα αρκετή απόσταση ασφαλείας χωρίς να χάνει καθόλου την οσφρητική επαφή του με αυτό.

gordon2

 Απόλυτα αφοσιωμένος

 Προσαρμόζεται πολύ εύκολα σ΄ οποιοδήποτε έδαφος και θήραμα. Αυτό συμβαίνει όχι μόνο επειδή θέλει να ικανοποιήσει το μεγάλο κυνηγετικό του πάθος αλλά και για τον άλλο σημαντικό λόγο, που είναι (χαρακτηριστικό της φυλής) η μεγάλη αγάπη και αφοσίωση για τον κύριό του. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που δεν έχει μεγάλη συμμετοχή σε αγώνες, εν αντιθέσει με τα Αγγλικά Σέττερ και Πόιντερ, τα οποία δεν επηρεάζονται ιδιαίτερα από την εναλλαγή κυναγωγών στους αγώνες.

Αυτό όμως είναι κάτι το οποίο δεν έχει ιδιαίτερη σημασία για το πρακτικό κυνήγι, όπου ο κάθε κυνόφιλος κυνηγός έχει το δικό του σκυλί, το οποίο αγαπά και φροντίζει ο ίδιος, περνώντας ιδιαίτερες στιγμές μαζί του.

Έχοντας λοιπόν ανεπτυγμένη την αίσθηση της συνεργασίας, μπορεί να κυνηγήσει και σε ζευγάρι ή με περισσότερα σκυλιά, τιμώντας απόλυτα την φέρμα σκύλου που τυχόν εντοπίσει και φερμάρει πρώτο το θήραμα.

Εν αντιθέσει με τα Αγγλικά Σέττερ και Πόιντερ, τα οποία χρειάζονται συνήθως ιδιαίτερη εκπαίδευση στην επαναφορά του θηράματος, το Γκόρντον έχει έμφυτο αυτό το χάρισμα και το εκτελεί με άνεση και ευχαρίστηση, τόσο στην ξηρά όσο και στο νερό.

Είναι ευνόητο λοιπόν ότι αυτή η φυλή συγκεντρώνει πολύ αξιόλογα στοιχεία για το πρακτικό κυνήγι σε δύσκολα εδάφη και δύσπιστα θηράματα. Γι΄ αυτό τον λόγο και κατέχει αξιόλογη θέση στις προτιμήσεις των κυνόφιλων κυνηγών σ΄ όλο τον κόσμο, και ιδιαίτερα στον τόπο καταγωγής του. Πρέπει να αναφερθεί, για την ενημέρωση των κυνόφιλων κυνηγών, ότι λόγω της μεγάλης αγάπης και αφοσίωσης προς τον κύριό του το Γκόρντον, δεν κυνηγάει εύκολα με άλλο άτομο. Το στοιχείο αυτό, όπως επίσης και το σκούρο χρώμα του, είναι δυο παράγοντες που επαφίενται στην κρίση αυτών που θα θελήσουν να αποκτήσουν ένα Γκόρντον Σέττερ…


About the Author



Back to Top ↑