μπεκατσα kinigos1

Published on October 27th, 2016 | by Kynoclub

0

Μπεκάτσες: Οι πρώιμες και οι …αργοπορημένες!

κειμενο: Αντώνης Γερολυμάτος

φωτο: Ν. Φωτακόπουλος

Την έχω κυνηγήσει από άκρη σε άκρη σε όλη την Ελλάδα, από τις αρχές Οκτώβρη μέχρι και την τελευταία μέρα το Φεβρουάριο…Σήμερα, ούτε καν θυμάμαι πόσες φορές με έχει «νικήσει» ή «κοροιδέψει» τις προβλέψεις μου.

Αυτή είναι όμως η μπεκάτσα…Ένα «αερικό»!

Πουλί απρόβλεπτο, όπως ο καιρός που τη φέρνει ή τη διώχνει.

Τι να πρωτοθυμηθώ;

Μου έχει τύχει να πετύχω φοβερό πέρασμα από τις 26 έως τις 31 Οκτωβρίου, και την 1η Νοεμβρίου να ρίξει χιόνι. Σηκώνομαι και φεύγω, αλλά μετά  γυρίζει νοτιάς, λιώνει το χιόνι μέσα στα έλατα, οπότε στις 4 Νοεμβρίου κάνει ένα δεύτερο ακόμα πιο μεγάλο πέρασμα και γεμίζει ο τόπος πουλιά!

Στις αρχές του Οκτώβρη τα πρώτα πουλιά μπήκαν – όπως κάθε χρόνο – σε υψόμετρα 1.500 έως 2000 μέτρα, σε έλατα, οξιές, καστανιές κλπ….

Γι’ αυτές τις μπεκάτσες υπάρχει ένα δόγμα:

Αν ο καιρός τον Αύγουστο και το Σεπτέμβριο κυρίως ήταν με βροχές, τότε τα πουλιά τα ψάχνουμε κυρίως στα λεγόμενα «ταμπάνια» και σε ανοίγματα, με κοντά έλατα και φτέρες.

mpekatsa

Ο καιρός και οι επιροές του

Εάν ο καιρός δεν έχει βρέξει και υπάρχει ξηρασία όπως φέτος, τότε τα πουλιά τα ψάχνουμε μέσε σε ρέματα, εκεί που χάνεται ο ήλιος, που φυτρώνουν μανιτάρια και που η υγρασία τρυπά το κόκαλό σου…Και πάντα εκεί που σταλάζει λίγο νεράκι, σε κομμάτια βορινά και ανήλια!

Ακόμα και λίγες βροχές ποτιστικές στο τέλος του Σεπτέμβρη ή στις αρχές και τα μέσα του Οκτώβρη, αρκούν για να σχηματίσουν μικρά ρυάκια μέσα στα ρέματα, στα έλατα και στις δρυς.

Είναι όμως λανθασμένη η εντύπωση πολλών κυνηγών ότι οι πρώτες μπεκάτσες πιάνουν μόνο στο έλατο!

Η οξιά για παράδειγμα, ευδοκιμεί σε μεγαλύτερο υψόμετρο από τα έλατα…Μπορεί μάλιστα να έχει περισσότερη υγρασία από κάτω, ή να ευνοήθηκε από τη βροχή πιο πολύ, οπότε οι μπεκάτσες να βρουν εκεί καλύτερο «κατάλυμα».

Μου έχει τύχει κάποια χρονιά να κυνηγάω στα έλατα, να μη σηκώνω ούτε μια, να μετακινούμαι την επόμενη μέρα σε οξιές, και να παθαίνω…την ίδια «ήττα»!

Φεύγω πάλι δυο ώρες διαδρομή με το αυτοκίνητο, και σε υψόμετρο 1500-1600 μέτρα σε διαφορετική κατεύθυνση από εκεί που ήμουν στην αρχή, βρίσκω τις μπεκάτσες σε δρυς με το φύλο επάνω, γιατί εκεί είχε την υγρασία που χρειάζονταν τα πουλιά.

Εκεί βέβαια, θέλεις σκύλο… «αστέρι» πραγματικό. Να ψάχνει σταθερά, χωρίς βιασύνες, που να κρατάει τη φέρμα από απόσταση και να φοβάται να πατήσει το πόδι κάτω για να μην ακουστούν τα φύλλα….

Αυτά τα μέρη θέλουν και τύχη και επιδεξιότητα στην τουφεκιά. Τα φύλλα δεν έχουν πέσει ακόμα από τα δένδρα, κάτι που συνήθως γίνεται με τις παγωνιές του Δεκέμβρη. Συχνά λοιπόν περισσότερο ακούς το φτερούγισμα της μπεκάτσας που φεύγει, παρά τη βλέπεις! Έχεις να κάνεις με μια γρήγορη «μπηχτή» τουφεκιά, όπου  τις περισσότερες φορές δεν γνωρίζεις καν αν το πουλί «έπεσε», πριν να το απορτάρει ο σκύλος.

Το σίγουρο είναι ότι αυτό το μήνα η μπεκάτσα θα συνεχίσει τα «ανεβοκατεβάσματα» της στα διάφορα υψόμετρα, ανάλογα με το πώς διαμορφώνεται ο καιρός.

Με τις «καλοσύνες» και τους νοτιάδες συνήθως θα «ψηλώνει», με την αναβροχιά θα χώνεται μέσα στα απόσκια και θα χάνεται…  

kinigoi

Οταν περάσει το φθινόπωρο

Όσο ο καιρός περνάει και αρχίζει η παγωνιά, τα πουλιά θα αρχίσουν να μετακινούνται για τα καλά σε χαμηλότερα κομμάτια με δρυς και βελανιδιές, εκεί που σαπίζει το φύλλο και δημιουργείται το σκουλήκι…

Ο μπεκατσοκυνηγός πρέπει να «παίζει» συνέχεια με τον καιρό…Αλλιώς δεν γίνεται.

Έχω δει π.χ κυνηγούς να ψάχνουν τη μπεκάτσα με τη βροχή σε σφικτά και ντυμένα μέρη. Είναι βέβαιο πως θα αποτύχουν! Το πουλί ενοχλείται από τις σταγόνες της βροχής που σταλάζουν πάνω του, και θα βρίσκεται σε πιο «ανοιχτά» σημεία, ίσως στη ρίζα ενός δένδρου για να προφυλάσσεται από τον καιρό.

Αργότερα, το Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο που θα έχουμε πια μπει για τα καλά στο χειμώνα με χιόνια και παγετούς, θα έρθει ο καιρός για τα ακόμα χαμηλότερα «χειμαδιά» της μπεκάτσας.

Εκείνοι είναι μήνες για τις ποταμιές, τις κουμαριές και το πουρνάρι. Το πουρνάρι είναι το «καταφύγιό» της στον πάγο, γιατί κρατάει μια διαφορά θερμοκρασίας.

Στον παρατεταμένο παγετό όμως, η μπεκάτσα θα φύγει κι από εκεί.

     


About the Author



Back to Top ↑